Troostvogels
 

 



Startpagina

Intro

Over de auteur

Fragmenten

Bestellen

Reacties op het boek

Publiciteit en boek-
besprekingen

Willems gedichtentuin
(www.willemquist.nl)

     
 

Nawoord (fragment)

Eigenlijk zou het verhaal op de vorige pagina moeten eindigen, maar er deed zich bij thuiskomst
iets voor, wat ik onmogelijk onvermeld kan laten. Het vormt een onvoorziene en wonderlijke afsluiting van dit verhaal.


Toen Dirk en ik vertrokken was de lucht stralend blauw en alles wit berijpt. Aanvankelijk voelde ik mij alleen maar leeg en moe, geen blijdschap of overwinningsroes. Langzaamaan veranderde dat. De kerstversieringen onderweg brachten me de aanstaande feestdagen in herinnering: kerstboom, lekker eten, mijn dierbaren om mij heen, een warm en comfortabel huis. En eindelijk verlost van de zware druk om elke te dag te moeten schrijven. Het zat er op: missie volbracht. Ik begon kerstliedjes te neuriën en even later zat ik luidkeels te zingen. Het hele repertoire aan kerstliedjes, alle liedjes die ik me van school herinnerde. Ik kon niet meer ophouden met zingen, was een en al uitbundigheid. Dirk zat me, tussen de periodes van bewusteloze slaap, langdurig strak aan te kijken. Uren reden we zo door het wit bevroren Franse land.
.............
............. 

terug

 
 
 

 

© 2008 Maria Quist
Webmaster Ans Hupkes