|
|
Zondag 4 november (fragment)
… Zijn dood was het einde van zijn leven, maar het einde van zijn leven was niet het einde van Willem.
Lees verder
| Woensdag 7 november (fragment)
De eerste morgen na Willems dood was alles wit berijpt. Op de voertafel kibbelende merels en mezen. Een groep staartmezen dartelde van boom naar boom .......
Lees verder |
Donderdag 15 november (fragment)
De belangrijkste meerwaarde van ons huis is dat het precies op de kraanvogeltrekroute ligt.
Lees verder |
Vrijdag 16 november (fragment)
Het verhaal
Een vogel groeide op in onze tuin.
Dagelijks genoten wij van zijn kleurenpracht en zang.
Lees verder |
Zaterdag 17 november (fragment)
Soms ging het een paar dagen redelijk goed. Gelukkig, dacht ik, we gaan de goede kant op. Maar het verdriet kwam steeds terug en werd alsmaar erger. Ik merkte toen ook dat er meerdere soorten zijn: ...
Lees verder |
Zaterdag 24 november (fragment)
Op de begraafplaats deed ik een hele nieuwe kennissenkring op. De vriend en dochter van de mevrouw die naast Willem begraven ligt. De moeder van Riekele en de ouders van het doodgeboren kindje. Ik heb wat afgekletst daar.
Lees verder |
Zondag 25 november (fragment)
Vanmorgen werd ik wakker van een stevig getik bij het smalle raam naast de schoorsteen, krap drie meter bij me vandaan. Wat zat dáár nou…?
Lees verder |
Donderdag 29 november (fragment)
Het verdriet werd niet minder met het verstrijken van de tijd. Dood duurde wel érg lang.
Lees verder |
Maandag 3 december (fragment)
De torenvalk vloog over en ik moest aan Jean-Jacques denken. Vroeg hem laatst of hij wel eens naar vogels keek. Jazeker!
Lees verder |
Dinsdag 11 december (fragment)
Vandaag onder het douchen realiseerde ik mij dat mijn verblijf hier niet vrijblijvend is. ....
Lees verder |
Nawoord (fragment)
Eigenlijk zou het verhaal op de vorige pagina moeten eindigen, maar er deed zich bij thuiskomst iets voor, wat ik onmogelijk onvermeld kan laten. Het vormt een onvoorziene en wonderlijke afsluiting van dit verhaal.
Lees verder |
|