Maria Quist studeerde culturele antropologie, maar werkte voornamelijk voor natuurbeschermingsorganisaties. Zij inventariseerde vogels en zoogdieren, deed onderzoek naar vossen en was 15 jaar landelijk coördinator van de Werkgroep Roofvogels Nederland (WRN) (publicaties). In deze laatste hoedanigheid was ze, gesteund door een groeiend aantal vrijwilligers, een vurig pleitbezorger voor het behoud van roofvogels in Nederland (fragm.t.v.interviews). Ze zocht en ontving support van andere organisaties en de autoriteiten. Om de bekendheid over roofvogels te vergroten stelde zij voorlichtingsmateriaal samen in de vorm van een tentoonstelling, lespakket, (kinder)films, waaronder "Roofvogels van dichtbij" deel 1 en deel 2*, en een cursus voor politie en AID. Voorts organiseerde ze de jaarlijkse Landelijke Roofvogeldag en genereerde op alle mogelijke manieren publiciteit voor de activiteiten van de WRN (selectie). Ze werkte mee aan "De Ecologische Atlas van de Nederlandse Roofvogels", is auteur van "Roofvogels: bedreigend of bedreigd?" en oprichtster van het tijdschrift "De Takkeling". In 1999 ontving ze de Gouden Lepelaar wegens haar verdienste voor de bescherming van vogels. Zie ook afscheidsinterview (SOVON-nieuws).
Tegenwoordig maakt ze bronzen beeldjes, werkt ze als vrijwilligster in de thuiszorg en inventariseert de roofvogels in haar woonomgeving. Een deel van het jaar woont ze in Frankrijk.

* Twee delen in verband met de lengte van de film (16 minuten).